பக்தனாய்ப் பரிணமித்த பாமரன்


பக்தனாய்ப் பரிணமித்த பாமரன்

1957- சென்னை மாநகரின் இந்த அரை நூற்றாண்டு சரித்திரத்தில் ஒரு பொற்காலம். கலியுகத்தில் நம் ஊனக்கண்களுக்கும் காட்சி அருளும் அவதார மூர்த்தி – காஞ்சி முனிவர் – பெரியவாள் என்றிந்தப் பார் புகழும் தவசிரேஷ்டன் தடுத்தாட்கொள்ளும் தயையால் சென்னையில் முகாம் இட்டிருந்த புண்ணிய மாதங்கள். பிரதானமாக மயிலாப்பூர் ஸம்ஸ்க்ருதக் கல்லூரியில், அன்று இளவரசரான புதுப் பெரியவாள் ஸ்ரீ ஜயேந்திரருடன், தங்கியிருந்த அருளாளன் திருவல்லிக்கேணி, நுங்கம்பாக்கம், தொண்டையார்ப்பேட்டை, மாம்பலம் என்று மாநகரின் பல பகுதிகளிலும் தனது புனிதத் திருவடிகளைப் பதித்து, பண்டு தருமம் மிகுந்திருந்த சென்னையில் மீண்டும் தருமப் பயிர் தழைக்க அருள் மழை பெய்து மக்களை அனுக்ரஹித்தார்.

ஒரு நாள் அதிகாலையில் மாம்பலம் சிவா-விஷ்ணு ஆலயத்திலிருந்து ஸ்ரீ திரிபுரசுந்தரி அன்னையுடன் ஸ்ரீமருந்தீஸ்வரர் கோயில் கொண்டுள்ள திருவான்மியூருக்கு அண்ணல் பாதயாத்திரை புறப்பட்டிருந்தார். உடன் செல்லும் பாக்கியம் பெற்ற பக்தர் குழாமில் அடியேனும் இடம் பெற்றிருந்தேன். அன்று முதலமைச்சர் திரு பக்தவத்ஸலம் என்று நினைவு. காவல் துறையாளர் இரண்டு மூன்று பேரும் கூட நடந்தனர்.

சிறிது தூரம் சென்றதும் எதிர்திசையிலிருந்து வந்த ஒருவன் ஸ்ரீ பெரியவாளை நெருங்கினான். செருக்கு மிகுந்த நோக்கு. செருப்புகளைக் கழற்றாத பாதங்கள். அலட்சியமும் அவமரியாதையும் அன்வயமாகியிருந்தன அவனது தோற்றத்தில், தோரணையில்.

முனிபுங்கவர் மீது அவனது ஸ்பரிசம் படாது தடுக்க விரைந்த பக்தர்கள், கைகளால் அரண் கட்டினர். காவல் துறையாளரும் முன் வந்தனர். ஆனால் கருணாமூர்த்தி அவர்களை விலகச் சொல்லிவிட்டு கனிவோடு “உனக்கு என்ன வேண்டும்” என்று வினவினார்.

“எனக்கொண்ணும் வேண்டாம். சங்கராச்சாரியார் பெரியவர்ன்னு பேசிக்கிறாங்களே, அது நீங்கதானே?” என்று வினவினான்.

“அதிருக்கட்டும். உன்னோட பேரென்ன? இந்த விடியக்காலத்துலே எங்கே போயிண்டிருக்கே?” – சரணாகத வத்ஸலனின் பரிவான விசாரணை.

அவன் தன் பெயரைச் சொல்லிவிட்டு, “எனக்கு ஜோலியில்லையா? வேலைக்குப் போய்க்கினு இருக்கேன்” என்று அஸ்திரம் ஏவுவது போல் கூறினான். “நீங்கள் மடாதிபதிகள் சோம்பேறிகள். பயனுள்ள காரியம் ஏதும் செய்யாதவர்கள்” என்ற ஏளனம் – கண்டனம் – அவன் பதிலில் தொனித்தது.

“உனக்கு எங்கே வேலை?” தயாநிதியின் தொடர்ந்த விசாரணை.

“கிண்டியில்” என்று கூறியபின் “ஒண்ணு கேக்கறேன். இந்த இந்து மதத்தை யாரு உண்டாக்கினாங்க?” எனக் கேட்டான்; வினாவில் ஞானம் தேடும் விநயமோ அறிவு வேட்கையோ கடுகளவும் இல்லை.

ஸ்ரீபெரியவாளின் – ஞான மேருவின் – “தெரியாதப்பா” என்ற மறுமொழி ஏதோ வாதத்தில் வெற்றி கொண்ட இறுமாப்பை அவனுக்குத் தந்தது போலும்.

“தெரியாதுங்கிறீங்க; அப்புறம் சாத்திரம் அப்படிச் சொல்லுது, இப்படிச் சொல்லுது’ சிலைமேலே பாலை ஊத்து, நெருப்பிலே நெய்யை ஊத்துண்ணு சொல்றீங்களே? எப்படி, இதெல்லாம் நல்லதுக்குன்னு நம்பறது?” எனக் கணை தொடுத்தான்.

கொஞ்சமும் சலனமுறாமல் தயாபரன் “அதிருக்கட்டும், கிண்டிக்குப் போகணும்னியே, இந்த ரோடுல போனா கிண்டி வந்துடுமா?” என்று வீணை ஒலித் தண்குரலில் வினவினார்.

“அதானே நான் போய்ட்டிருக்கேன்” என்ற பதிலில் “இதென்ன அநாவசியக் கேள்வி” என்ற உதாசீனம்.

“ஆமா… இந்த ரோடு யாரு போட்டது?…” அந்தப் பாமரனின் இதய வீணையை மீட்ட முற்பட்டுவிட்டார் முனிபுங்கவர்.

“இது என்னோட பாட்டன், முப்பாட்டன், அவுங்களோட முப்பாட்டன் காலத்துலேருந்து இருக்கற ரோடு… இதை யார் போட்டிருந்தா என்ன? கிண்டிக்குப் போவுது; அம்புட்டுத்தானே வேணும்?”

“இது கிண்டிக்குப் போற ரோடுன்னு நிச்சயமாச் சொல்றியே”

“இதிலே என்னங்க சந்தேகம்? தினமுந்தான் போய்க்கினு இருக்கேனே… மேலாலும் உசரப் பாருங்க… எந்தெந்த சாலை எங்கே போவுதுன்னு கைகாட்டி போர்டு போட்டிருக்காங்களே சர்க்காரிலே”

மான் அன்பு வலையில் சிக்கிவிட்டது. ஆனால் இது சிறைப்படல் இல்லை; மீட்சி!

“நானும் உன்னைப் போலத்தாம்பா… இந்த ரோடு யாரு போட்டதுன்னு அலட்டிக்காம, மேலே இருக்கிற கைகாட்டி போர்டையும் நம்பி நீ போற மாதிரி, நான் இந்து மதம் யாரு உண்டாக்கியதுன்னு விசாரப்படாமே போறேன்… நீ இந்தக் கைகாட்டிய நம்பறே… அது கூட காத்துலே மழையிலே தெசை மாறலாம்; கீழே விழலாமே.. நானும் இந்த சாஸ்திரம், வேதம்ங்கிறதையெல்லாம் அப்படியே நம்பிப் போறேன். அதெல்லாம் என்னைவிட எவ்வளவோ பெரியவா, முப்பாட்டனில்ல ஆயிரம் ஆயிரம் வருஷங்களா நெலச்சிருக்கிறதை நம்பறேன்; நம்பச் சொல்றேன்” என்று பரிவு ததும்பும் குரலில் கூறிய தயாநிதி,
“சரி, உனக்கு ஜோலியிருக்கே…. என்னைப் போலயா?… ஜாக்ரதையாப் போய்ட்டு வாப்பா” என்று அபயக்கரம் உயர்த்தினார்.

அடுத்த வினாடி அவன் பாதரட்சைகளை உதறி விட்டு நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து நமஸ்கரித்தான்.

“என்னை மன்னிச்சுடுங்க” என்று நாத்தழுதழுக்கக் கூறினான். கன்னங்களைக் கண்ணீர் நனைத்தது.

Those who came to scoff remained to pray (ஏளனம் செய்ய வந்தவர் பிரார்த்தித்து வணங்க அமர்ந்தனர்) என்ற ஆலிவர் கோல்ட் ஸ்மித்தின் (The village Preacher) (கிராம பூஜாரி) கவிதை வரிகள் நினைவுக்கு வந்தன.

அதன் பின் ஸ்ரீ பெரியவாளின் பல முகாம்களிலும் தரிசனத்துக்கு வந்தான் அந்தப் பரம பக்தன், ரஸவாதப் பரிணாமத்தால்!

ஜெய ஜெய சங்கர! ஹர ஹர சங்கர!!
thanjavooran

Photo: பக்தனாய்ப் பரிணமித்த பாமரன் 1957- சென்னை மாநகரின் இந்த அரை நூற்றாண்டு சரித்திரத்தில் ஒரு பொற்காலம். கலியுகத்தில் நம் ஊனக்கண்களுக்கும் காட்சி அருளும் அவதார மூர்த்தி – காஞ்சி முனிவர் – பெரியவாள் என்றிந்தப் பார் புகழும் தவசிரேஷ்டன் தடுத்தாட்கொள்ளும் தயையால் சென்னையில் முகாம் இட்டிருந்த புண்ணிய மாதங்கள். பிரதானமாக மயிலாப்பூர் ஸம்ஸ்க்ருதக் கல்லூரியில், அன்று இளவரசரான புதுப் பெரியவாள் ஸ்ரீ ஜயேந்திரருடன், தங்கியிருந்த அருளாளன் திருவல்லிக்கேணி, நுங்கம்பாக்கம், தொண்டையார்ப்பேட்டை, மாம்பலம் என்று மாநகரின் பல பகுதிகளிலும் தனது புனிதத் திருவடிகளைப் பதித்து, பண்டு தருமம் மிகுந்திருந்த சென்னையில் மீண்டும் தருமப் பயிர் தழைக்க அருள் மழை பெய்து மக்களை அனுக்ரஹித்தார். ஒரு நாள் அதிகாலையில் மாம்பலம் சிவா-விஷ்ணு ஆலயத்திலிருந்து ஸ்ரீ திரிபுரசுந்தரி அன்னையுடன் ஸ்ரீமருந்தீஸ்வரர் கோயில் கொண்டுள்ள திருவான்மியூருக்கு அண்ணல் பாதயாத்திரை புறப்பட்டிருந்தார். உடன் செல்லும் பாக்கியம் பெற்ற பக்தர் குழாமில் அடியேனும் இடம் பெற்றிருந்தேன். அன்று முதலமைச்சர் திரு பக்தவத்ஸலம் என்று நினைவு. காவல் துறையாளர் இரண்டு மூன்று பேரும் கூட நடந்தனர். சிறிது தூரம் சென்றதும் எதிர்திசையிலிருந்து வந்த ஒருவன் ஸ்ரீ பெரியவாளை நெருங்கினான். செருக்கு மிகுந்த நோக்கு. செருப்புகளைக் கழற்றாத பாதங்கள். அலட்சியமும் அவமரியாதையும் அன்வயமாகியிருந்தன அவனது தோற்றத்தில், தோரணையில். முனிபுங்கவர் மீது அவனது ஸ்பரிசம் படாது தடுக்க விரைந்த பக்தர்கள், கைகளால் அரண் கட்டினர். காவல் துறையாளரும் முன் வந்தனர். ஆனால் கருணாமூர்த்தி அவர்களை விலகச் சொல்லிவிட்டு கனிவோடு “உனக்கு என்ன வேண்டும்” என்று வினவினார். “எனக்கொண்ணும் வேண்டாம். சங்கராச்சாரியார் பெரியவர்ன்னு பேசிக்கிறாங்களே, அது நீங்கதானே?” என்று வினவினான். “அதிருக்கட்டும். உன்னோட பேரென்ன? இந்த விடியக்காலத்துலே எங்கே போயிண்டிருக்கே?” – சரணாகத வத்ஸலனின் பரிவான விசாரணை. அவன் தன் பெயரைச் சொல்லிவிட்டு, “எனக்கு ஜோலியில்லையா? வேலைக்குப் போய்க்கினு இருக்கேன்” என்று அஸ்திரம் ஏவுவது போல் கூறினான். “நீங்கள் மடாதிபதிகள் சோம்பேறிகள். பயனுள்ள காரியம் ஏதும் செய்யாதவர்கள்” என்ற ஏளனம் – கண்டனம் – அவன் பதிலில் தொனித்தது. “உனக்கு எங்கே வேலை?” தயாநிதியின் தொடர்ந்த விசாரணை. “கிண்டியில்” என்று கூறியபின் “ஒண்ணு கேக்கறேன். இந்த இந்து மதத்தை யாரு உண்டாக்கினாங்க?” எனக் கேட்டான்; வினாவில் ஞானம் தேடும் விநயமோ அறிவு வேட்கையோ கடுகளவும் இல்லை. ஸ்ரீபெரியவாளின் – ஞான மேருவின் – “தெரியாதப்பா” என்ற மறுமொழி ஏதோ வாதத்தில் வெற்றி கொண்ட இறுமாப்பை அவனுக்குத் தந்தது போலும். “தெரியாதுங்கிறீங்க; அப்புறம் சாத்திரம் அப்படிச் சொல்லுது, இப்படிச் சொல்லுது’ சிலைமேலே பாலை ஊத்து, நெருப்பிலே நெய்யை ஊத்துண்ணு சொல்றீங்களே? எப்படி, இதெல்லாம் நல்லதுக்குன்னு நம்பறது?” எனக் கணை தொடுத்தான். கொஞ்சமும் சலனமுறாமல் தயாபரன் “அதிருக்கட்டும், கிண்டிக்குப் போகணும்னியே, இந்த ரோடுல போனா கிண்டி வந்துடுமா?” என்று வீணை ஒலித் தண்குரலில் வினவினார். “அதானே நான் போய்ட்டிருக்கேன்” என்ற பதிலில் “இதென்ன அநாவசியக் கேள்வி” என்ற உதாசீனம். “ஆமா… இந்த ரோடு யாரு போட்டது?...” அந்தப் பாமரனின் இதய வீணையை மீட்ட முற்பட்டுவிட்டார் முனிபுங்கவர். “இது என்னோட பாட்டன், முப்பாட்டன், அவுங்களோட முப்பாட்டன் காலத்துலேருந்து இருக்கற ரோடு… இதை யார் போட்டிருந்தா என்ன? கிண்டிக்குப் போவுது; அம்புட்டுத்தானே வேணும்?” “இது கிண்டிக்குப் போற ரோடுன்னு நிச்சயமாச் சொல்றியே” “இதிலே என்னங்க சந்தேகம்? தினமுந்தான் போய்க்கினு இருக்கேனே… மேலாலும் உசரப் பாருங்க… எந்தெந்த சாலை எங்கே போவுதுன்னு கைகாட்டி போர்டு போட்டிருக்காங்களே சர்க்காரிலே” மான் அன்பு வலையில் சிக்கிவிட்டது. ஆனால் இது சிறைப்படல் இல்லை; மீட்சி! “நானும் உன்னைப் போலத்தாம்பா… இந்த ரோடு யாரு போட்டதுன்னு அலட்டிக்காம, மேலே இருக்கிற கைகாட்டி போர்டையும் நம்பி நீ போற மாதிரி, நான் இந்து மதம் யாரு உண்டாக்கியதுன்னு விசாரப்படாமே போறேன்… நீ இந்தக் கைகாட்டிய நம்பறே… அது கூட காத்துலே மழையிலே தெசை மாறலாம்; கீழே விழலாமே.. நானும் இந்த சாஸ்திரம், வேதம்ங்கிறதையெல்லாம் அப்படியே நம்பிப் போறேன். அதெல்லாம் என்னைவிட எவ்வளவோ பெரியவா, முப்பாட்டனில்ல ஆயிரம் ஆயிரம் வருஷங்களா நெலச்சிருக்கிறதை நம்பறேன்; நம்பச் சொல்றேன்” என்று பரிவு ததும்பும் குரலில் கூறிய தயாநிதி, “சரி, உனக்கு ஜோலியிருக்கே…. என்னைப் போலயா?... ஜாக்ரதையாப் போய்ட்டு வாப்பா” என்று அபயக்கரம் உயர்த்தினார். அடுத்த வினாடி அவன் பாதரட்சைகளை உதறி விட்டு நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து நமஸ்கரித்தான். “என்னை மன்னிச்சுடுங்க” என்று நாத்தழுதழுக்கக் கூறினான். கன்னங்களைக் கண்ணீர் நனைத்தது. Those who came to scoff remained to pray (ஏளனம் செய்ய வந்தவர் பிரார்த்தித்து வணங்க அமர்ந்தனர்) என்ற ஆலிவர் கோல்ட் ஸ்மித்தின் (The village Preacher) (கிராம பூஜாரி) கவிதை வரிகள் நினைவுக்கு வந்தன. அதன் பின் ஸ்ரீ பெரியவாளின் பல முகாம்களிலும் தரிசனத்துக்கு வந்தான் அந்தப் பரம பக்தன், ரஸவாதப் பரிணாமத்தால்! ஜெய ஜெய சங்கர! ஹர ஹர சங்கர!! thanjavooran



परोपकाराय फलन्ति वृक्षा: परोपकाराय वहन्ति नद्यः।


परोपकाराय दुहन्ति गावः परोपकाराय इदं शरीरम्।।






0001.gif

om2.gif
h.gifa.gifr.gifi.gifh.gifa.gifr.gifa.gifn.gifk.gif ( hari krishnamurthy K. HARIHARAN)"
” When people hurt you Over and Over
think of them as Sand paper.
They Scratch & hurt you,
but in the end you are polished and they are finished. ”

யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக வையகம்
visit my blog https://harikrishnamurthy.wordpress.com
follow me @twitter lokakshema_hari
http://harikrishnamurthy.typepad.com
http://hariharan60.blogspot.in
http://facebook.com/krishnamurthy.hari

VISIT MY PAGE https://www.facebook.com/K.Hariharan60 AND LIKE

Was Paramacharyal ever remote from the Lord?


Keezhambi is a small village near Kanchipuram. The village has a long standing association with the Kanchi Matam. All produce from the lands in Keezhambi village were generally sent to the Matam. One year, an excess of groundnuts (Tamil: nilakkadalai) from the lands were delivered to the Matam. The manager of the Matam told MahaPeriyava, "All these groundnuts are the harvest from Keezhambi village". MahaPeriyava non-chalantly looked at it and went away.

Three weeks went by. The groundnuts were still lying there in the baskets and nobody was interested in taking them. The manager thought it was better to sell the groundnuts off. So, he sold them and used the money for the Matam expenses.

A week later, MahaPeriyava asked the manager, "Where are those groundnuts from Keezhambi? Bring some for me, I want to eat them!" The manager was now in trouble. He felt bad that MahaPeriyava didn’t even touch the groundnuts when they were lying there all the while, but now he wants them when they were sold off! But, he didn’t want to disappoint Him too. So, without His knowledge, he called two young boys from the Matam and went to the Keezhambi village to find out if they can get some groundnuts left over in the field. Unfortunately, they could not find even one single piece! After frantically searching all over the field, they found a rat burrow in one corner. It suddenly struck the manager that the rats would have stored some groundnuts as their food. They immediately cleared the rat burrows and were thrilled! They could gather two bags full of groundnuts from the rat burrows. They happily went back to the Matam.

Back at the Matam, the manager said, "Periyava, here are the groundnuts you wanted." MahaPeriyava asked, "Why did it take so long to get the groundnuts? Where did this come from?" The manager was stammering, "I had to take care of something else…hmm, but this is from our Keezhambi village only". MahaPeriyava was not convinced. He looked at the other two people and starting grilling them, "Where did this come from? Were both of you also busy? What were you doing?" One of them got nervous blurted out the truth, "Periyava, it took us some time to get it from the rat burrows". The manager gave a silent stare to the young man and pinched him in the back. He was obviously annoyed that he couldn’t keep a secret. MahaPeriyava did not stop there. He made the young man narrate the whole incident completely. The manager could not hide his embarrassment.

MahaPeriyava then looked at the manager and calmly said, "Just because I asked you for groundnuts, you took so much pains to get these?" He immediately added, "But you have done a terrible thing of robbing away the food from those poor animals. This amounts to thieving!" Saying this, He asked the two young men to load the two bags of groundnuts in a vehicle. He also asked them to buy 4 bags puffed rice (Tamil: pori) and loaded in the vehicle. All of them, including MahaPeriyava proceeded to Keezhambi village. The manager did not understand what He was up to! MahaPeriyava asked them to locate the rat burrows. He then poured the puffed rice and groundnuts into the burrows. He then looked for other burrows in the field and filled all of them with the puffed rice and groundnuts. After filling up all the burrows, He told the manager, "If you would have told me that the groundnuts were sold off, I would have just been happy. For my sake, you should not have troubled those poor creatures. They would have gone without food today!". What a mind-set!!

MahaPeriyava MahaVishnu

All these anecdotes being read/heard many times through many sources make us emotional and we immediately tend to realize that MahaPeriyava is "Parameshwaran", "Sarveshwaran"… But, most of the times, we tend to forget all these "Thiruvilaiyadal" that HE executed was not just to subtly hint us on Who HE is, but most importantly to teach us how one should conduct his/her life. Sometimes when we chant the shloka "sarve bhavantu sukhinah, sarve santu niramayah", it may just be coming out as a lip service to the Lord. Here is a great Mahatma who came down to Earth to teach us how to live!

In the Bhagavad Gita, the Lord declares,

यो मां पश्यति सर्वत्र सर्वं च मयि पश्यति |
तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति || 6-30||

(The one who sees Me in all beings and sees all beings in Me, for him (or her) I am not remote and he (or she) is not remote from Me.)

Was Paramacharyal ever remote from the Lord?

अपार करुनासिन्धुं ज्ञानदं शान्तरूपिणम् ।
श्रीचन्द्रशेखरगुरुं प्रणमामि मुदान्वहम् ॥

Article Courtesy: Kanchi Periyavaa Forum (www.periyava.proboards.com) —

Photo: Keezhambi is a small village near Kanchipuram. The village has a long standing association with the Kanchi Matam. All produce from the lands in Keezhambi village were generally sent to the Matam. One year, an excess of groundnuts (Tamil: nilakkadalai) from the lands were delivered to the Matam. The manager of the Matam told MahaPeriyava, "All these groundnuts are the harvest from Keezhambi village". MahaPeriyava non-chalantly looked at it and went away. Three weeks went by. The groundnuts were still lying there in the baskets and nobody was interested in taking them. The manager thought it was better to sell the groundnuts off. So, he sold them and used the money for the Matam expenses. A week later, MahaPeriyava asked the manager, "Where are those groundnuts from Keezhambi? Bring some for me, I want to eat them!" The manager was now in trouble. He felt bad that MahaPeriyava didn't even touch the groundnuts when they were lying there all the while, but now he wants them when they were sold off! But, he didn't want to disappoint Him too. So, without His knowledge, he called two young boys from the Matam and went to the Keezhambi village to find out if they can get some groundnuts left over in the field. Unfortunately, they could not find even one single piece! After frantically searching all over the field, they found a rat burrow in one corner. It suddenly struck the manager that the rats would have stored some groundnuts as their food. They immediately cleared the rat burrows and were thrilled! They could gather two bags full of groundnuts from the rat burrows. They happily went back to the Matam. Back at the Matam, the manager said, "Periyava, here are the groundnuts you wanted." MahaPeriyava asked, "Why did it take so long to get the groundnuts? Where did this come from?" The manager was stammering, "I had to take care of something else...hmm, but this is from our Keezhambi village only". MahaPeriyava was not convinced. He looked at the other two people and starting grilling them, "Where did this come from? Were both of you also busy? What were you doing?" One of them got nervous blurted out the truth, "Periyava, it took us some time to get it from the rat burrows". The manager gave a silent stare to the young man and pinched him in the back. He was obviously annoyed that he couldn't keep a secret. MahaPeriyava did not stop there. He made the young man narrate the whole incident completely. The manager could not hide his embarrassment. MahaPeriyava then looked at the manager and calmly said, "Just because I asked you for groundnuts, you took so much pains to get these?" He immediately added, "But you have done a terrible thing of robbing away the food from those poor animals. This amounts to thieving!" Saying this, He asked the two young men to load the two bags of groundnuts in a vehicle. He also asked them to buy 4 bags puffed rice (Tamil: pori) and loaded in the vehicle. All of them, including MahaPeriyava proceeded to Keezhambi village. The manager did not understand what He was up to! MahaPeriyava asked them to locate the rat burrows. He then poured the puffed rice and groundnuts into the burrows. He then looked for other burrows in the field and filled all of them with the puffed rice and groundnuts. After filling up all the burrows, He told the manager, "If you would have told me that the groundnuts were sold off, I would have just been happy. For my sake, you should not have troubled those poor creatures. They would have gone without food today!". What a mind-set!! MahaPeriyava MahaVishnu All these anecdotes being read/heard many times through many sources make us emotional and we immediately tend to realize that MahaPeriyava is "Parameshwaran", "Sarveshwaran"... But, most of the times, we tend to forget all these "Thiruvilaiyadal" that HE executed was not just to subtly hint us on Who HE is, but most importantly to teach us how one should conduct his/her life. Sometimes when we chant the shloka "sarve bhavantu sukhinah, sarve santu niramayah", it may just be coming out as a lip service to the Lord. Here is a great Mahatma who came down to Earth to teach us how to live! In the Bhagavad Gita, the Lord declares, यो मां पश्यति सर्वत्र सर्वं च मयि पश्यति | तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति || 6-30|| (The one who sees Me in all beings and sees all beings in Me, for him (or her) I am not remote and he (or she) is not remote from Me.) Was Paramacharyal ever remote from the Lord? अपार करुनासिन्धुं ज्ञानदं शान्तरूपिणम् । श्रीचन्द्रशेखरगुरुं प्रणमामि मुदान्वहम् ॥ Article Courtesy: Kanchi Periyavaa Forum (www.periyava.proboards.com) —



परोपकाराय फलन्ति वृक्षा: परोपकाराय वहन्ति नद्यः।


परोपकाराय दुहन्ति गावः परोपकाराय इदं शरीरम्।।






0001.gif

om2.gif
h.gifa.gifr.gifi.gifh.gifa.gifr.gifa.gifn.gifk.gif ( hari krishnamurthy K. HARIHARAN)"
” When people hurt you Over and Over
think of them as Sand paper.
They Scratch & hurt you,
but in the end you are polished and they are finished. ”

யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக வையகம்
visit my blog https://harikrishnamurthy.wordpress.com
follow me @twitter lokakshema_hari
http://harikrishnamurthy.typepad.com
http://hariharan60.blogspot.in
http://facebook.com/krishnamurthy.hari

VISIT MY PAGE https://www.facebook.com/K.Hariharan60 AND LIKE

“ச்ராத்தம்- ‘ஒரு நெத்தியடி விளக்கம்”


"ச்ராத்தம்- ‘ஒரு நெத்தியடி விளக்கம்"

பெரியவா, இந்த காலத்திலேயும் இந்த திதி, ச்ராத்தம் இதெல்லாம் சரியா வருமா? – என்றார் அன்பர்.

ஒன் புள்ளே வெளியூர்ல ஹாஸ்டல்ல தங்கி படிக்கிறானே, அவனுக்கு மாசாமாசம் அரிசி, மளிகை எல்லாம் நீ கொண்டுபோய் கொடுத்துட்டு வரியோ? என்றது ‘அது’.

இல்லே பெரியவா.

அப்போ, நேரா போய், பணத்தை கொடுத்துட்டு வந்திடுவியோ?

இல்லே பெரியவா, இப்போ மணி ஆர்டர்ன்னு ஒன்னு வந்திருக்கே அதிலே அனுப்பிச்சிடுவேன்.

ஓ, அப்டியா, அப்டினா என்ன?

அதுக்கு போஸ்ட் ஆபிஸ்ல ஒரு பாரம் கொஞ்சம் காசு கொடுத்து வாங்கி, விவரங்கள் எல்லாம் பூர்த்தி பண்ணி, கொஞ்சம் கமிஷனோட கொடுத்தா, எம் புள்ளை படிக்கிற ஹாஸ்டல்ல அவாளே கொண்டு கொடுத்திடுவா.

ஒ, அப்டி எல்லாம் வந்துடுத்தா என்ன? எப்படி? நீ கொடுக்கற அதே ரூபா நோட்டை அவா அங்கே கொண்டு கொடுப்பாளா என்ன?

இதெல்லாம் இன்னும் தெரியாமல் இருக்காளே பெரியவா என்று நினைத்து தொடர்ந்தார் அவ்வன்பர்.

இல்லே பெரியவா, நாம்ப என்ன இங்கே கொடுக்கறமோ, அதே மதிப்புக்கு பணம் அங்கே கொடுப்பா.

சில சமயம் 100 ரூபாயா 5 கொடுப்பேன், சில சமயம் 50 ரூபாயா 10 கொடுப்பேன். அங்கே 500 ரூபா கொடுத்திடுவா.

அப்டியா? ஏண்டா? ஒரு போஸ்ட் ஆபிஸ்ல, முகம் தெரியாத ஒத்தர் கிட்ட நம்பிக்கை வெச்சு ஒரு பாரம் பூர்த்தி பண்ணி நீ கொடுக்கற பணம், தூர தேசத்திலே இருக்கற ஒன் புள்ளை கிட்ட போறதே,

அதே மாதிரி, விச்வே தேவன் உள்பட்ட அதிகாரிகள் வழியா நம் ரிஷிகள் வகுத்து கொடுத்த மந்திரங்கள் மூலமா நாம்ப ஸ்ரத்தையா கொடுக்கற இந்த வஸ்துக்களும் ஏன் பித்ரு லோகத்திலே இருக்கற உன் பித்ருக்களுக்கு போக கூடாது?

நிச்சயமா போகும்டா, ஸ்ரத்தையா பண்றது தான் ச்ராத்தம்.

நம்பிக்கை, நம்பிக்கை தாண்டா பிரதானம்.

ஒங்க பித்ருக்கள் ஆசிர்வாதம், க்ஷேமமா இருப்பே நீ என்று விடை கொடுத்தது அந்த புனிதம்.

"ச்ராத்தம்- 'ஒரு நெத்தியடி விளக்கம்" பெரியவா, இந்த காலத்திலேயும் இந்த திதி, ச்ராத்தம் இதெல்லாம் சரியா வருமா? – என்றார் அன்பர். ஒன் புள்ளே வெளியூர்ல ஹாஸ்டல்ல தங்கி படிக்கிறானே, அவனுக்கு மாசாமாசம் அரிசி, மளிகை எல்லாம் நீ கொண்டுபோய் கொடுத்துட்டு வரியோ? என்றது 'அது'. இல்லே பெரியவா. அப்போ, நேரா போய், பணத்தை கொடுத்துட்டு வந்திடுவியோ? இல்லே பெரியவா, இப்போ மணி ஆர்டர்ன்னு ஒன்னு வந்திருக்கே அதிலே அனுப்பிச்சிடுவேன். ஓ, அப்டியா, அப்டினா என்ன? அதுக்கு போஸ்ட் ஆபிஸ்ல ஒரு பாரம் கொஞ்சம் காசு கொடுத்து வாங்கி, விவரங்கள் எல்லாம் பூர்த்தி பண்ணி, கொஞ்சம் கமிஷனோட கொடுத்தா, எம் புள்ளை படிக்கிற ஹாஸ்டல்ல அவாளே கொண்டு கொடுத்திடுவா. ஒ, அப்டி எல்லாம் வந்துடுத்தா என்ன? எப்படி? நீ கொடுக்கற அதே ரூபா நோட்டை அவா அங்கே கொண்டு கொடுப்பாளா என்ன? இதெல்லாம் இன்னும் தெரியாமல் இருக்காளே பெரியவா என்று நினைத்து தொடர்ந்தார் அவ்வன்பர். இல்லே பெரியவா, நாம்ப என்ன இங்கே கொடுக்கறமோ, அதே மதிப்புக்கு பணம் அங்கே கொடுப்பா. சில சமயம் 100 ரூபாயா 5 கொடுப்பேன், சில சமயம் 50 ரூபாயா 10 கொடுப்பேன். அங்கே 500 ரூபா கொடுத்திடுவா. அப்டியா? ஏண்டா? ஒரு போஸ்ட் ஆபிஸ்ல, முகம் தெரியாத ஒத்தர் கிட்ட நம்பிக்கை வெச்சு ஒரு பாரம் பூர்த்தி பண்ணி நீ கொடுக்கற பணம், தூர தேசத்திலே இருக்கற ஒன் புள்ளை கிட்ட போறதே, அதே மாதிரி, விச்வே தேவன் உள்பட்ட அதிகாரிகள் வழியா நம் ரிஷிகள் வகுத்து கொடுத்த மந்திரங்கள் மூலமா நாம்ப ஸ்ரத்தையா கொடுக்கற இந்த வஸ்துக்களும் ஏன் பித்ரு லோகத்திலே இருக்கற உன் பித்ருக்களுக்கு போக கூடாது? நிச்சயமா போகும்டா, ஸ்ரத்தையா பண்றது தான் ச்ராத்தம். நம்பிக்கை, நம்பிக்கை தாண்டா பிரதானம். ஒங்க பித்ருக்கள் ஆசிர்வாதம், க்ஷேமமா இருப்பே நீ என்று விடை கொடுத்தது அந்த புனிதம்.



परोपकाराय फलन्ति वृक्षा: परोपकाराय वहन्ति नद्यः।


परोपकाराय दुहन्ति गावः परोपकाराय इदं शरीरम्।।






0001.gif

om2.gif
h.gifa.gifr.gifi.gifh.gifa.gifr.gifa.gifn.gifk.gif ( hari krishnamurthy K. HARIHARAN)"
” When people hurt you Over and Over
think of them as Sand paper.
They Scratch & hurt you,
but in the end you are polished and they are finished. ”

யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக வையகம்
visit my blog https://harikrishnamurthy.wordpress.com
follow me @twitter lokakshema_hari
http://harikrishnamurthy.typepad.com
http://hariharan60.blogspot.in
http://facebook.com/krishnamurthy.hari

VISIT MY PAGE https://www.facebook.com/K.Hariharan60 AND LIKE

Dheepa Lakshmi Sthuthi


Dheepa Lakshmi Sthuthi

1. Dheepo Jyothi Param Brahma, Dheepo jyothi Narayana,
Dheepo harathu may papam, Sandhya dheepo Namosthuthe.

The lamp and its flame are the divine Brahmam,
The lamp and its flame are Lord Narayana,
The lamp destroys all sins and I salute the lamp at the dawn.

2. Shubham karothi Kalyanam, Arogyam Dhana Sampadha,
Sathru budhi vinasaya, Dheepa jyothi namosthuthe.

I salute the flame of the lamp, for performance of good deeds,
For health, wealth, riches and for destruction of my enemies.

3. Suvarna vrudhim Kurume gruhe sree,
Sudhanya vrudhim Kurume gruhe sree,
Kalyana Vrudhim Kurume gruhe sree,
Vibhoothi vrudhim Kurume gruhe sree.

Oh sree, lead to the increase of gold in my home,
Oh sree, lead to the increase of good grains in my home,
Oh sree, lead to the increase of auspiciousness in my home,
Oh sree, lead to the increase of godliness in my home.

4. Keeda pathanga masakaa cha vrukshaa,
Jale sthale ye nivasanthu jeeva,
Drushtwa pradheepam na cha janma bhajo.
Bhavanthi nithyam swasahi vipraa.

Insects, butter flies, bugs and trees,
Which live in water or in land,
Seeing the lighted lamp would definitely,
Get rid of all the sins done in various births,
And so the Brahmin lights the lamp daily.

Dheepa Lakshmi Sthuthi 1. Dheepo Jyothi Param Brahma, Dheepo jyothi Narayana, Dheepo harathu may papam, Sandhya dheepo Namosthuthe. The lamp and its flame are the divine Brahmam, The lamp and its flame are Lord Narayana, The lamp destroys all sins and I salute the lamp at the dawn. 2. Shubham karothi Kalyanam, Arogyam Dhana Sampadha, Sathru budhi vinasaya, Dheepa jyothi namosthuthe. I salute the flame of the lamp, for performance of good deeds, For health, wealth, riches and for destruction of my enemies. 3. Suvarna vrudhim Kurume gruhe sree, Sudhanya vrudhim Kurume gruhe sree, Kalyana Vrudhim Kurume gruhe sree, Vibhoothi vrudhim Kurume gruhe sree. Oh sree, lead to the increase of gold in my home, Oh sree, lead to the increase of good grains in my home, Oh sree, lead to the increase of auspiciousness in my home, Oh sree, lead to the increase of godliness in my home. 4. Keeda pathanga masakaa cha vrukshaa, Jale sthale ye nivasanthu jeeva, Drushtwa pradheepam na cha janma bhajo. Bhavanthi nithyam swasahi vipraa. Insects, butter flies, bugs and trees, Which live in water or in land, Seeing the lighted lamp would definitely, Get rid of all the sins done in various births, And so the Brahmin lights the lamp daily.



परोपकाराय फलन्ति वृक्षा: परोपकाराय वहन्ति नद्यः।


परोपकाराय दुहन्ति गावः परोपकाराय इदं शरीरम्।।






0001.gif

om2.gif
h.gifa.gifr.gifi.gifh.gifa.gifr.gifa.gifn.gifk.gif ( hari krishnamurthy K. HARIHARAN)"
” When people hurt you Over and Over
think of them as Sand paper.
They Scratch & hurt you,
but in the end you are polished and they are finished. ”

யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக வையகம்
visit my blog https://harikrishnamurthy.wordpress.com
follow me @twitter lokakshema_hari
http://harikrishnamurthy.typepad.com
http://hariharan60.blogspot.in
http://facebook.com/krishnamurthy.hari

VISIT MY PAGE https://www.facebook.com/K.Hariharan60 AND LIKE

பெரியவாளுடைய கருணை


பெரியவாளுடைய கருணை

பெரியவாளுடைய கருணையைப் பற்றி, ஸ்ரீ எம்பார் விஜயராகவாச்சாரியார்!

ப்ரவசன மேதை, ஆன்மீக சொற்பொழிவாளர் ஸ்ரீ எம்பார் விஜயராகவாச்சாரியாரை தெரியாதவர்கள் இல்லை. சைவ வைஷ்ணவ பேதம் அறியாதவர் என்பது மட்டும் இல்லாமல், பெரியவாளுடைய மஹா மஹா பக்தர்! தன்னுடைய ப்ரசங்கங்களில் பெரியவாளைப் பற்றி குறிப்பிடாமல் இருந்ததே இல்லை. முக்கூர் ஸ்ரீ லக்ஷ்மி நரசிம்மாச்சார்யார் மாதிரி!

மெட்ராஸில் ஒரு சமயம் ப்ரவசனம் பண்ணிக் கொண்டிருந்த போது, பெரியவாளுடைய கருணையைப் பற்றி பேசுகையில், பல வர்ஷங்களாக ஒரு துளி கூட மழையே இல்லாத பல இடங்களில், பெரியவாளுடைய கருணையால், மழை பெய்து சுபிக்ஷமான, விஷயங்களை சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். எல்லா இடத்திலும் விதண்டாவாதம் பண்ணும் ஆஸாமிகள் இருக்கத்தானே செய்வார்கள்? அந்த சபையிலும் ஒருவர் திடீரென்று எழுந்தார்………..

” நீங்க அந்த ஸ்வாமிகள் மழையை பெய்ய வெச்சார்….ன்னு சொல்லறீங்களே! அது நெஜம்னா…….இன்னிக்கு இங்கே மெட்ராஸ்ல மழையை வரவழைக்க உங்க பெரியவங்களால் முடியுமா?” கேள்வியில் நையாண்டி, சவால், எகத்தாளம் எல்லாம் தொனித்தது.

பெரியவாளுடைய கருணை உள்ளத்தைப் பற்றிப் பேசும்போதும், கேட்கும்போதும் மனஸ் நிரம்பி, கண்களில் நீர் தளும்பும் ஒரு “கத் கத”மான பரவஸ நிலை, சாதாரணமான பக்தர்களுக்கே உண்டு என்றால், எம்பார் போன்ற மஹா மஹா பக்தர்கள் எப்பேர்பட்ட நிலையில் இருந்து அதை அனுபவித்திருப்பார்கள்! உள்ளிருந்து பேச வைப்பதும் அவர்தானே?
“ஏன் பெய்யாது? பெரியவாளோட அனுக்ரகத்தால இன்னிக்கு நிச்சியமா மெட்ராஸ்ல மழை பெய்யும்!” அழுத்தந்திருத்தமாக, அடித்துச் சொல்லிவிட்டார். அப்போது ஒரு உத்வேகத்தில் அப்படி சொல்லிவிட்டாரே தவிர,” ஒரு வேளை மழை பெய்யலேன்னா.?……….பெரியவாளோட பேருக்கு ஒரு களங்கம் வந்துடுமே! நாராயணா! அனாவஸ்யமா இப்பிடி ஒரு விதண்டாவாதத்தை நான் கெளப்பி இருக்க வேண்டாமோ……….” என்று உள்ளூர ஒரே கவலை எம்பாருக்கு!

ப்ரசங்கம் முடிந்தும் கூட அந்த விதண்டாவாதி அங்கேயே அமர்ந்திருந்தார்…………மழை வருகிறதா? என்று பார்க்க!

பக்தனை பரிதவிக்க விடுவானா பகவான்? அங்கே காஞ்சிபுரத்தில் பெரியவா சுமார் ஒரு மணிநேரம் ஜபத்தில் இருந்தார். மெதுவாக கண்களைத் திறந்து அருகில் இருந்தவர்களிடம் சம்பந்தமே இல்லாத ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்…………

“ஏண்டா?…………இப்போ மெட்ராஸ்ல மழை பெய்யறதா?”

சுற்றி இருந்தவர்கள் மலங்க மலங்க முழிப்பதைத் தவிர ஒன்றும் பண்ணத் தெரியாமல் இருந்தனர்! ஆம். மெட்றாஸ் முழுக்க அப்போது மழை கொட்டோ கொட்டென்று கொட்டித் தீர்த்துக் கொண்டிருந்தது! மஹா பக்தரான எம்பாரின் கண்களிலும் நன்றிக் கண்ணீர்! ஆனந்தக் கண்ணீர் கொட்டித் தீர்த்துக் கொண்டிருந்தது!

அன்று அந்த விதண்டாவாதி, ஒன்று……….மழையில் தொப்பலாக நனைந்து கொண்டே வீடு போய் சேர்ந்திருப்பார். அல்லது, மழை நிற்க காத்திருந்து லேட்டாக வீட்டுக்கு போய் வீட்டுகார அம்மாவிடம் வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டிருப்பார்! யார் கண்டது? ஆனால், நிச்சயம் ஒன்று நடந்திருக்கும்……….அவரும் பெரியவா என்ற கருணைக் கடலில் ஒரு துளியாக அன்றே சேர்ந்திருப்பார்!

பக்தன் தன் மேல் கொண்ட த்ருட விஸ்வாசத்தால் க்ஷணத்தில் கொடுத்த வாக்கை நிறைவேற்ற, பெரியவா இயற்கையையே இசைய வைத்துள்ளார் என்றால், பகவானுக்கு பக்தன் மேல் உள்ள அன்பை என்னவென்று சொல்லுவது?

अपार करुणासिन्धुं ज्ञानदं शान्तरूपिणम्
श्री चन्द्रशेखरगुरुं प्रणमामि मुदान्वहम्

Mannargudi Sitaraman Srinivasan's photo.
Mannargudi Sitaraman Srinivasan's photo.
Mannargudi Sitaraman Srinivasan's photo.



परोपकाराय फलन्ति वृक्षा: परोपकाराय वहन्ति नद्यः।


परोपकाराय दुहन्ति गावः परोपकाराय इदं शरीरम्।।






0001.gif

om2.gif
h.gifa.gifr.gifi.gifh.gifa.gifr.gifa.gifn.gifk.gif ( hari krishnamurthy K. HARIHARAN)"
” When people hurt you Over and Over
think of them as Sand paper.
They Scratch & hurt you,
but in the end you are polished and they are finished. ”

யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக வையகம்
visit my blog https://harikrishnamurthy.wordpress.com
follow me @twitter lokakshema_hari
http://harikrishnamurthy.typepad.com
http://hariharan60.blogspot.in
http://facebook.com/krishnamurthy.hari

VISIT MY PAGE https://www.facebook.com/K.Hariharan60 AND LIKE

தீப ஆராதனைகளின் விளக்கங்கள் ..




தீப ஆராதனைகளின் விளக்கங்கள் ..

வீடுகளில் முன்பகுதியில் அமைந்த முற்றங்களில் மகளிர் மாலை நேரத்தில் விளக்குகளை வைத்து நெல், மலர் இட்டு வழிபட்ட செய்திகள் நெடுநல்வாடை, மதுரைக் காஞ்சி முதலிய இலக்கியங்களில் உள்ளன.

திருஞானசம்பந்தர் காலத்திலேயே கார்த்திகை மாத விளக்கு வழிபாடு தொன்மையானது எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

தொல் கார்த்திகை நாள்… தையலார் கொண்டாடும் விளக்கீடு என்பது அவர் வாக்கு.

1. வீடுகளில் விளக்கு வழிபாடு

2. பொது இடங்களான மண்டபங்கள், கோவில் மண்டபங்கள் முதலிய இடங்களில் பலர் கூடி விளக்கேற்றி வழிபடுதல்,

3. கோவில்களில் விளக்கு ஏற்றுதல்,

4. பூசை நேரங்களில் பலவகையான அலங்கார தீபங்கள் காட்டுதல்
என்று விளக்கு வழிபாட்டை வகைப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

1. வீடுகளில் மாலை நேரம், சிறப்பு நாட்கள் முதலிய காலங்களில்
விளக்கேற்றி வழிபாடு செய்தல் நல்லது. வீட்டுக்கு மங்கலம்,
எட்டுத்திருமகளிரும் (அஷ்ட லட்சுமிகள் அருள் செய்வர்.

2. கூட்டு வழிபாட்டைப்பலரும் ஒரே தன்மையான விளக்குகளை
வைத்து நெய் அல்லது எண்ணெய் ஊற்றிப் பற்றவைத்து குங்குமம்
அல்லது மலர்களால் அர்ச்சனை செய்து வழிபடலாம்.

விளக்கு போற்றி என்று நூல்கள் வந்துள்ளது.

ஒருவர் போற்றி சொல்ல மற்றவர் பின்தொடர்ந்து சொல்லி நிறைவின் போது படையலிட்டுக் கற்பூரங்காட்டி வழிபடலாம்.

பலரும் ஒன்று சேர்வது சமுதாய ஒற்றுமைக்குக் காரணமாக அமையும்.

ஐந்து திரியிட்டுச் சுடரேற்றி வழிபடும் விளக்கில் மலைமகள், கலைமகள், அலைமகள் மூவரும் அமர்ந்து அருள் செய்வர்.

3. திருக்கோவில்களில் விளக்கு வைப்பது புண்ணியமாக முன்பு
கருதப்பட்டது.

திருமறைக்காட்டில் எலி ஒன்று கோவிலில் எரிந்து
கொண்டிருந்த விளக்கில் நெய் உண்ணப் புகுந்தது.

சுடர் மூக்கைச்சுடர் திரியை எலி தூண்டியது.

அணையும் விளக்கு நன்றாக எரியத்
தொடங்கியது.

இந்த புண்ணியத்தால் எலி அடுத்த பிறப்பில் மூன்று உலகங்களையும்
ஆளுகின்ற மாவலிச்சக்கரவர்த்தியாக ஆயிற்று.

நாயன்மார்களில் கலியநாயனார் நமிநந்தியடிகள், கணம்புல்ல நாயனார் ஆகியோர் கோவிலில் விளக்கு ஏற்றியதால் அவர்கள் இறைவன் திருவருள் பெற்றவர்கள் ஆவர்.

கோவில்களில் வைக்கப்பெறும் விளக்கினை
நந்தியா தீபம், சந்தியா தீபம் எனக் கல்வெட்டுக்கள் குறிக்கின்றன.

அணையாமல் எரியும் தீபம் நந்தியா தீபம், நந்தா தீபம், நூந்தா தீபம்
எனப் பலவாறாக வழங்கப்பெறும்.

பூஜை நேரமான காலை, நண்பகல், மாலை, இரவு முதலிய சந்திகளில் வைக்கப் பெறும் தீபம் சந்தியா தீபம் ஆகும்.

பூசைக் காலங்களில் முதலில் திரை போடப்பெறும் பின்
அலங்கார தீபம் காட்டும் போது திரை நீக்கப்பெறும்,

தீபம் காட்டும் அர்ச்சகர் பலவித அலங்கார தீபங்களை முறையாகக் காட்டுவார்.

ஆன்மாவின் பிரதிநிதியாகிய வாகனம், மூலமூர்த்தியைக்
காணமுடியாமல் ஒரு மறைப்பு, திரோதானம் உண்டாக்குகின்றது.

அது ஆணவ மலம் எனும் தடையாகும்.

ஆணவ மலம் எனும் தடை நீங்கினால் திரை நீங்கினால் மூலமூர்த்தியைக் காணலாம்.

அர்ச்சகர் தீபம் காட்டினால் நன்றாகக் காணமுடியும்.

அர்ச்சகர் ஞானாச்சாரியரைக் குறிக்கும்.

விளக்கு ஞானத்தைக் குறிக்கும்.

ஆணவம் நீங்க ஞானாச்சாரியர் ஞானத்தைக் கொடுக்க இறைவனைக்
காணலாம்.

உலகத்தில் வெளிச்சம் வருதலும் இருள் நீங்குதலும் ஒரே
சமயத்தில் நடைபெறும்.

அதுபோல ஞானாச்சாரியரால் ஞானம்
வருதலும் ஆணவம் நீங்கலும் ஒரே சமயத்தில் நடைபெறும்.

கோவிலில் திரை நீங்குதெலும் அர்ச்சகர் அலங்கார தீபம் காட்டுதலும்
ஒரே சமயத்தில் நடைபெறும்.

எனவே விளக்கு ஞானத்தின் அறிகுறியாகும்.

"விளக்கிட்டார் பேறு சொல்லின் மெய்ந்நெறி
ஞானமாகும்” என்று திருநாவுக்கரசரும் பாடியுள்ளார்.

எனவே கோவிலில் காட்டப்பெறும் அலங்கார தீபம் ஞானத்தின்
அறிகுறியாகும்.

பதினாறு வகை உபசாரங்களில் ஒன்று தீபாராதனை, பூஜைக் காலத்தில்
பலவித தீபங்கள் காட்டப்பெறுகின்றன.

தீபாராதனைக் காலத்தில் தெய்வங்கள் பலவும் தீபங்களில் வந்து அமர்ந்து இறைவனை தரிசித்துச் செல்வார்கள் என்பது மரபு.

பல அடுக்குகளைக் கொண்ட நட்சத்திர தீபம் முதல் பல தீபங்கள் காட்டப்பெறுகின்றன.

நட்சத்திரங்கள் இறைவனை வழிபட்டு ஒளி பெறுகின்றன.

நட்சத்திர தீபம் காட்டப்பெறுகின்றது ஒன்பது தீபங்கள் நவசக்திகளைக் குறிக்கும்.

ஏழு தீபங்கள் சப்தமாதர்களைக் குறிக்கும்.

ஐந்து தீபங்கள்- நிவிர்த்திகலை, பிரதிட்டாகலை, வித்தியாகலை, சாந்திகலை, சாந்தி அதீதகலை என்ற ஐந்து கலைகளைக் குறிக்கும்.

மூன்று தீபம் சந்திரன், சூரியன், அக்னி என்ற மூன்று ஒளிகளைக்
குறிக்கும். ஒற்றைத் தீபம் சரசுவதியையும், சுவாகாதேவியையும்
குறிக்கும்.

ஐந்து தட்டுக்களில் தீபம் ஏற்றுதல் இறைவனுடைய ஐந்து
முகங்களைக் குறிக்கும்.

மந்திரங்களுள் பஞ்சப்பிரம மந்திரங்கள்
சிறப்புடையன.

1. ஈசானம்

2. தத்புருடம்

3. அகோரம்

4. வாமதேவம்

5. சத்யோசாதம்

என்ற ஐந்தும் பஞ்சப்பிரம மந்திரங்கள் எனப்படும்.

ஏனைய மந்திரங்களுக்கு முன்னே தோன்றியதாலும், ஏனைய மந்திரங்களுக்கு காரணமாக இருப்பதாலும் பஞ்சப் பிரம மந்திரங்களே சிறந்தன என்று சிவஞானசித்தியார் குறிப்பிடுகின்றது.

அந்தந்த மந்திரங்களால் அந்தந்த முகத்தைத் தரிசிப்பது என்ற
முறையில் ஐந்து தட்டுத் தீபங்கள் காண்பிக்கப்படுகின்றன.

இறுதியாக கும்ப தீபம் காண்பிக்கப் பெறும்.

கும்ப தீபம் சதாசிவ தத்துவத்தை குறிக்கும்.

அனைத்தும் சதாசிவத்துள் ஒடுங்கும் என்ற முறையில்
அமைந்தது.

இறுதியாகக் புருட தீபம், மிருக தீபம், பட்ச தீபம், வார தீபம், ருத்ர தீபம்
முதலிய தீபங்கள் காட்டும் போது அந்தந்த தீபத்திற்குரியவர்கள்
அந்தந்த உருவில் வந்து இறைவனை வழிபடுகிறார்கள் என்பது
கருத்து.

தீபாராதனை செய்யும் போது மூன்று முறை காட்ட வேண்டும்.

முதன் முறை காட்டுவது உலக நலத்கருதியது.

இரண்டாம் முறை கோவில் உள்ள ஊர்மக்கள் நலத்கருதியது.

மூன்றாம் முறை ஐம்பெரும் பூதங்களால் இடையூறின்றி நலம் பயக்க வேண்டும் என்பதாகும்

தீபாராதனை காட்டும் போது இடப்பக்கத் திருவடிவில் தொடங்கி இடை, மார்பு, கழுத்து, நெற்றி, உச்சி என்ற முறையில் உயர்த்தி வட்டமாக வலப்பக்கம் தோள், மார்பு, இடை, பாதம் என்ற அளவில் `ஓம்’ என்னும் பிரணவ வடிவில் காட்ட வேண்டும்.

தீபாராதனைக்குப்பின் கற்பூரம் காட்ட வேண்டும்


Anantha Narayanan's photo.
Anantha Narayanan's photo.
Anantha Narayanan's photo.
Anantha Narayanan's photo.
Anantha Narayanan's photo.

L

परोपकाराय फलन्ति वृक्षा: परोपकाराय वहन्ति नद्यः।


परोपकाराय दुहन्ति गावः परोपकाराय इदं शरीरम्।।






0001.gif

om2.gif
h.gifa.gifr.gifi.gifh.gifa.gifr.gifa.gifn.gifk.gif ( hari krishnamurthy K. HARIHARAN)"
” When people hurt you Over and Over
think of them as Sand paper.
They Scratch & hurt you,
but in the end you are polished and they are finished. ”

யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக வையகம்
visit my blog https://harikrishnamurthy.wordpress.com
follow me @twitter lokakshema_hari
http://harikrishnamurthy.typepad.com
http://hariharan60.blogspot.in
http://facebook.com/krishnamurthy.hari

VISIT MY PAGE https://www.facebook.com/K.Hariharan60 AND LIKE

TOP 13 HEALING FACTS OF WONDER SPICE CLOVE:


TOP 13 HEALING FACTS OF WONDER SPICE CLOVE:

1. Dental Care: The essential oil, eugenol in cloves has been in therapeutic use in dentistry as a local-anesthetic and antiseptic as it provides relief from toothache by fighting gum infections. You can temporarily alleviate the pain by dabbing a little clove oil on a cotton ball and placing it on the sore tooth or on your gums.

2. Regulates Blood Sugar Levels: The essential oil, Eugenol also has been found to help prevent adult onset diabetes by stabilizing blood sugar levels.

3. Aids the Digestive Systems: Clove oil is used for its warming and stimulating effects to help relax the smooth lining of the Gastro Intestinal tract, alleviating symptoms of vomiting, diarrhea, indigestion, flatulence and stomachaches.

4. Kills Intestinal Worms: In Chinese medicine and also Western herbalism cloves are used (for their natural anti-parasitic action) to improve the secretion of hydrochloric acid, to aid in the peristaltic motion and to remove intestinal worms.

5. Anti inflammatory: The essential volatile clove oil functions as a rubefacient (it irritates the skin and expands the blood vessels), increasing the flow of blood to make the skin feel warmer, making it a popular home remedy for arthritis, rheumatism and sore muscles, used either as a poultice or in hot baths.
6. Diffuses Feeling of Nausea and Morning Sickness: Cloves and clove oil when taken together can provide relief from Nausea, morning sickness, vomiting and diarrhea.

7. Relieves Upper Respiratory Infections: Ayurveda suggests drinking a lukewarm mixture made with ten drops of clove oil and honey that act as an expectorant making it easier to cough up phlegm to treat coughs, colds, sinusitis, flu and asthma. Cloves are natural painkillers and their anti bacterial effect helps you get rid of that sore throat.

8. Aphrodisiac: Since ages, Clove has been considered an aphrodisiac, in curing impotence, preventing premature ejaculation and relieving vaginal discharges.

9. Rich in Manganese: Manganese is an important trace mineral for the body because it activates multiple enzymes, particularly anginas which help in the formation of urea. Manganese also forms the enzyme peptides which are responsible for the hydrolosis of proteins in the intestines. This mineral helps with lipid metabolism (getting rid of fat) and keeping the nervous system stable (reducing irritability).

10. Stress Buster: A flovoured tea of cloves with basil, mint, cardamom and honey in water helps soothe the senses and relieves stress and muscle spasms in the body. Clove essential oils’ fragrance eliminates exhaustion and fatigue related thoughts and insomnia.

11. Treats Scrapes and Bruises: A poultice of clove oil with a little olive oil can help speed up the healing process in cases of bruises, insect stings and minor bruises.

12. Heals Acne and Warts: Clove oil’s strong antimicrobial properties help treat skin problems like acne and warts.

13. Prevents Bad Breath: Chewing Cloves have long been advocated in Ayurvedic texts in treating halitosis or bad breath. It is considered a good practice to chew on a clove after a meal.

http://curejoy.com/ => Free Expert Advice on Alternative Cure, Fitness Yoga



परोपकाराय फलन्ति वृक्षा: परोपकाराय वहन्ति नद्यः।


परोपकाराय दुहन्ति गावः परोपकाराय इदं शरीरम्।।






0001.gif

om2.gif
h.gifa.gifr.gifi.gifh.gifa.gifr.gifa.gifn.gifk.gif ( hari krishnamurthy K. HARIHARAN)"
” When people hurt you Over and Over
think of them as Sand paper.
They Scratch & hurt you,
but in the end you are polished and they are finished. ”

யாம் பெற்ற இன்பம் பெருக வையகம்
visit my blog https://harikrishnamurthy.wordpress.com
follow me @twitter lokakshema_hari
http://harikrishnamurthy.typepad.com
http://hariharan60.blogspot.in
http://facebook.com/krishnamurthy.hari

VISIT MY PAGE https://www.facebook.com/K.Hariharan60 AND LIKE